Mahirap Maging Mahirap

Mahirap maging Mahirap

Dusa. Pighati. Gutom. Mga salitang kasabay ko nang lumaki.

            Inaalo ko ang aking sarili habang tangan sa aking kamay ang manikang napulot ko lamang sa basurahan ng aming kapitbahay na muntik nang tinangay ng aso naming si Bantay. Malalim na ang gabi, hindi pa rin ako dalawin ng antok. Tanaw ko sa aming butas na bubong ang mga bituing waring nagpapaligsahan sa pagkinang habang yakap ko ang munting regalong aking natagpuan, nakadama ako ng kalungkutan…  

            Tagaktak ang pawis  ni ama. Kahit tanghaling tapat na’y  nagbabanat pa rin ng buto. Hapo ang katawan sa mainit na sikat ng araw. Pagdating ng bahay, nagtitiyaga sa isang isdang naiwan  ni nanay sa paglalako. Kawawang tatay!

            Hilo pa ako sa kakaunting kinain kagabi. Habang ang agahan ko ay ang isang buntot ng galunggong na prinito ni ate. Papasok ako sa paaralang bitbit ang bag na limang taon ko nang pinagtitiyagaan. Punit ang bulsa nito at may butas na. Sabi ni inay, pwede pa. Pudpod na ang aking lapis pero magagamit ko pa. Hihiram na lamang ako ng pantasa.

            Bakit ganito ang buhay? Sasanayin ko na lang ba ang aking sarili sa pagtitiis? Mamimihasa na lamang ba ako sa pagkainggit? Habang ang mga batang tulad ko ay may magarang damit, iisa ang sa akin, tuwing may okasyon, sinusuot ko nang paulit-ulit. Kailan ko mararanasang makatikim ng kaunting ginhawa? Kailang makakabili ng fried chicken na paborito ng iba? Sino ang  maglalaan ng kanyang lumang gamit?Ikaw? Siya? Sila?

             Kulang ang baon. Salat sa pangangailangan. Walang maipagmamalaki. Ito ako. Sa mundong paraiso para sa ilan, pagdurusa para sa akin. Sa matigas na higaan gabi-gabi nasanay na ang aking katawan. Sa malamig na haplos ng hangin sa manipis naming dingding, nasanay na ang aking pakiramdam. Sa kakaunting ulam at kanin sa hapag kainan, nasanay na ang aking tiyan.  

            Sa kabila ng hirap ng pagiging mahirap, patuloy ang aking pakikipaglaban. Alam kong sa mga susunod na araw ang  kaginhawaang mailap para sa akin ngayon ay akin ding matitikman.  Uunlad din ang aming buhay. Makakabili si tatay ng sariling lupa. Magmamay-ari si nanay ng grocery store. Magiging chef na ang ate ko. Oo. Pangarap pa lamang ‘yan sa ngayon. Iyon lang naman ang kaya kong gawin. Kasi nga, mahirap ang maging mahirap…

            Mag-aaral akong mabuti. Sa tulong ng aking kalagayan, hindi na mahirap para sa akin ang salitang pakikipagsapalaran. Ang mga salitang kasabay ko nang lumaki...Gutom. Pighati. Dusa. Matutuldukan din. Ako si Nene at ito ang aking kuwento.